Είτε πρόκειται για ένα βίντεο με κάποιον που σταματά την κυκλοφορία για να σώσει ένα γατάκι είτε για έναν άσχημο καβγά με τον σύντροφό σας, κάθε είδους καθημερινό γεγονός μπορεί να πυροδοτήσει την επιθυμία να δακρύσετε. Αυτό που πυροδοτεί την επιθυμία για κλάμα δεν χρειάζεται να είναι μια αρνητική εμπειρία: οι άνθρωποι κλαίνε από χαρά αλλά και από άγχος, θλίψη και πόνο . Σε κάθε περίπτωση, το κλάμα μπορεί να συμβεί όταν ο εγκέφαλός μας ενεργοποιεί την αντίδραση του σώματός μας στο στρες.
Υπάρχει πολύ λίγη έρευνα για την πράξη του να μην κλαίει, αλλά πολλοί από εμάς είναι εξοικειωμένοι με τις αισθήσεις που συνοδεύουν τη συγκράτηση των δακρύων: σφίξιμο στο στήθος, ένα εξόγκωμα στο λαιμό, ένας ξαφνικός πονοκέφαλος. Ωστόσο, γνωρίζουμε λίγα για το τι συμβαίνει στο σώμα πριν από την έναρξη των δακρύων. Αυτό συμβαίνει σε όλο σας το σώμα τις στιγμές πριν τα δάκρυα κάνουν γνωστή την παρουσία τους.
4 αιτίες καταστολής των δακρύων
Ο εγκέφαλός σας καταγράφει το άγχος
Μετά από οποιοδήποτε γεγονός που μπορεί να προκαλέσει δάκρυα, η απόκρισή μας στο στρες αρχίζει να λειτουργεί στην αμυγδαλή, τη φαιά ουσία μέσα στον εγκέφαλο που είναι υπεύθυνη για την αντίληψη των συναισθημάτων.
Η αμυγδαλή στέλνει ένα σήμα στον υποθάλαμο, ο οποίος επικοινωνεί με το υπόλοιπο σώμα για να ενεργήσει ανάλογα. Λέει στην υπόφυση ότι υπάρχει κίνδυνος (ή άγχος), που προκαλεί στον αδένα την απελευθέρωση της φλοιοεπινεφριδικής ορμόνης. Αυτή η ορμόνη στη συνέχεια ταξιδεύει στα επινεφρίδια, που βρίσκεται ακριβώς πάνω από τα νεφρά, αναγκάζοντάς τους να απελευθερώσουν κορτιζόλη, αυτή τη διαβόητη ορμόνη του στρες.
Ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, ο υποθάλαμος έχει επίσης ενεργοποιήσει το συμπαθητικό νευρικό σύστημα. αυτό το τμήμα του νευρικού σας συστήματος ελέγχει τις σωματικές λειτουργίες που ενεργοποιούνται σε μια απόκριση μάχης ή φυγής.
η καρδιά σου χτυπάει
Καθώς ο εγκέφαλος αντιδρά στο στρες, το συμπαθητικό νευρικό σύστημα θα επιταχύνει τόσο τον καρδιακό σας ρυθμό όσο και τις συσπάσεις του καρδιακού σας μυός.
Επιπλέον, τα αιμοφόρα αγγεία που κατευθύνουν το αίμα στους μεγάλους μύες και την καρδιά διαστέλλονται, αυξάνοντας έτσι την ποσότητα του αίματος που αντλείται σε αυτά τα μέρη του σώματος και αυξάνοντας την αρτηριακή πίεση.
Η αναπνοή μπορεί να αλλάξει
Όταν σας χτυπάει μια στρεσογόνα στιγμή, μπορεί να εμφανίσετε δύσπνοια και γρήγορη αναπνοή. Αυτό συμβαίνει όταν οι αεραγωγοί μεταξύ της μύτης και των πνευμόνων συστέλλονται.
Άτομα με προϋπάρχουσες αναπνευστικές παθήσεις, όπως το άσθμα, ενδέχεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο αναπνευστικών προβλημάτων όταν βιώνουν στρες. Ένα σημαντικό αγχωτικό γεγονός, όπως ο θάνατος ενός στενού συγγενή, σχεδόν διπλασιάζει τον κίνδυνο κρίσης άσθματος σε παιδιά με άσθμα.
οι μύες σας αντιδρούν
Ως απάντηση στο στρες, η ταχεία απελευθέρωση ορμονών σε όλο το σώμα στέλνει επιπλέον αίμα στους μύες. Το αποτέλεσμα είναι ίσως πιο εύκολο να φανταστεί κανείς όταν ένας σωματικός παράγοντας άγχους αποτελεί απειλή: Το σώμα σας μπορεί να δράσει γρήγορα για να ξεφύγει από το δρόμο ενός ποδηλάτη, ακόμη και πριν νιώσει ότι έχει καταγράψει συνειδητά τον επερχόμενο ποδηλάτη.
Πώς επηρεάζει το κλάμα ή το μη κλάμα;
Για να επιστρέψετε στην ισορροπία της απόκρισης μάχης ή φυγής, πρέπει να ενεργοποιηθεί το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα του σώματός σας, το τμήμα του νευρικού σας συστήματος που χειρίζεται τις σωματικές διεργασίες σε περιόδους ρουτίνας, χωρίς άγχος. Υπάρχουν συναισθηματικοί και φυσιολογικοί τρόποι για να ενεργοποιηθεί το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα έτσι ώστε το σώμα να επιστρέψει σε ένα ορισμένο επίπεδο ομοιόστασης.
Έρευνες δείχνουν ότι το κλάμα μπορεί να βοηθήσει το σώμα σας να επιστρέψει σε μια ήρεμη και σταθερή κατάσταση μετά από μια αντίδραση μάχης ή φυγής. Το κλάμα ενεργοποιεί το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, βοηθώντας το σώμα να ξεκουραστεί και να επιστρέψει στην ομοιόσταση.
Η καταστολή της πράξης του κλάματος, λοιπόν, μπορεί να εμποδίσει το σώμα να επιστρέψει στην ισορροπημένη του κατάσταση.
Μπορεί να είναι εντάξει να καταστείλετε προσωρινά το κλάμα, αλλά το σώμα σας θα παραμείνει σε απόκριση στρες. Γνωρίζουμε ότι ένα σώμα που είναι χρόνια εκτεθειμένο στο στρες έχει μακροπρόθεσμα αρνητικά αποτελέσματα. Το χρόνιο στρες σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για μια σειρά προβλημάτων υγείας, όπως καρδιακές παθήσεις, άγχος, κατάθλιψη, παχυσαρκία, πεπτικά προβλήματα και μειωμένη μνήμη και συγκέντρωση.
Πώς να συγκρατήσετε με ασφάλεια τα δάκρυα;
Παρά τους κινδύνους του χρόνιου στρες, υπάρχουν ταμπού γύρω από το κλάμα, ειδικά όταν αυτό γίνεται στον χώρο εργασίας, και άλλες καταστάσεις όπου η εκδήλωση συναισθημάτων θεωρείται ακατάλληλη δεν θα εξαφανιστούν σύντομα. Ωστόσο, υπάρχουν υγιείς τρόποι για να βοηθήσετε το σώμα σας να ενεργοποιήσει το παρασυμπαθητικό νευρικό του σύστημα και να αποκαταστήσει την ισορροπία. Αυτές οι τεχνικές βασίζονται στην ανακατεύθυνση της έκδοσης αλλού.
Δοκιμάστε μια τεχνική που σταματά τη σκέψη
Ένας τρόπος για να αποφύγετε το κλάμα αυτή τη στιγμή είναι να χρησιμοποιήσετε μεθόδους διακοπής της σκέψης. Θα μπορούσατε να δοκιμάσετε γνωστικά να βάλετε ένα σημάδι στοπ στο μυαλό σας για να δώσει σήμα στον εγκέφαλο ότι είναι καιρός να σταματήσει αυτή την αντίδραση.
Ένα άλλο γνωστικό κόλπο είναι να ενδώσετε στην « αποδοχή του συναισθήματος ». Μπορείτε να πείτε στον εαυτό σας, « Θέλω να κλάψω τώρα, αλλά δεν μπορώ » και να δώσετε στον εαυτό σας την άδεια να το κάνει σε ένα μέρος όπου θα νιώθετε πιο άνετα.
Πάρτε μερικές βαθιές αναπνοές
Η βαθιά αναπνοή μπορεί μερικές φορές να ενεργοποιήσει το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, το οποίο θα βοηθήσει να χαλαρώσει το σώμα χωρίς τα δάκρυα.
τεντωθεί ακόμα περισσότερο
Αντί να προσπαθείτε να αντιμετωπίσετε το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, μπορείτε να προσπαθήσετε να το ενισχύσετε. Το να σφίξετε τους μύες σας, να σφίξετε το σαγόνι σας και να σφίξετε τις γροθιές σας μπορεί να ενισχύσει την απόκρισή σας στο στρες, κάτι που μπορεί να σας κάνει να αισθάνεστε πιο σίγουροι και να έχετε τον έλεγχο (και είναι λιγότερο πιθανό να κλάψετε).