Πολλοί αθλητές υποφέρουν από πόνο στο γόνατο όταν κάνουν άλματα ή εκρηκτικές κινήσεις με τα πόδια. Το όνομα αυτής της πάθησης είναι επιγονατιδική τενοντίτιδα και επηρεάζει άμεσα τον επιγονατιδικό τένοντα.
Το γόνατο είναι μια άρθρωση που αποτελείται από πολλά μέρη, τα οποία μπορούν να διευκολύνουν τους τραυματισμούς για διάφορους λόγους. Εάν ένα άτομο αισθάνεται πόνο ή ενόχληση γύρω από το γόνατο, είναι καλή ιδέα να ξεκουραστεί και να αποφύγει την έντονη άσκηση. Παρά το γεγονός ότι είναι απαραίτητο να επισκεφτείτε έναν ειδικό γιατρό για να μάθετε όλες τις λεπτομέρειες της ενόχλησης, παρακάτω θα σας αποκαλύψουμε τις πιο κοινές αιτίες και συμπτώματα.
Τι είναι η τενοντίτιδα της επιγονατίδας;
Πρόκειται για τραυματισμό ή φλεγμονή του τένοντα που συνδέει την επιγονατίδα με την κνήμη (κνήμη). Ο πόνος μπορεί να είναι ήπιος ή σοβαρός, ανάλογα με τη σοβαρότητα της βλάβης στην άρθρωση. Οι τένοντες είναι κατασκευασμένοι από ισχυρό ιστό και συνδέουν τους μυς με τα οστά. Εάν ένα άτομο ασκεί επιπλέον πίεση σε έναν τένοντα, μπορεί να αναπτυχθούν μικρά ρήγματα στον ιστό. Αυτό προκαλεί φλεγμονή, αν και η βλάβη επουλώνεται γρήγορα. Ωστόσο, τα επαναλαμβανόμενα στρες μπορούν να προκαλέσουν τα δάκρυα να αναπτυχθούν πιο γρήγορα από ό,τι το σώμα μπορεί να τα επισκευάσει.
Ο επιγονατιδικός τένοντας παίζει κρίσιμο ρόλο στη μετάδοση των δυνάμεων που παράγονται από τους μύες του πρόσθιου μέρους του μηρού στην κνήμη, επιτρέποντας στο πόδι να ισιώσει και να στηρίξει το βάρος μας όταν περπατάμε ή πηδάμε . Αυτός ο τένοντας, μαζί με τον τετρακέφαλο τένοντα, την επιγονατίδα και τον περιβάλλοντα ιστό (δικτυωτό μυ), σχηματίζει τον εκτείνοντα μηχανισμό του γόνατος.
Στην περίπτωση αυτού του τραυματισμού, η τενοντίτιδα της επιγονατίδας αναπτύσσεται σταδιακά και επιδεινώνεται κάθε φορά που ο τένοντας υπερφορτώνεται, επομένως είναι απαραίτητο να ξεκουράζετε το γόνατο μετά από κάθε τραυματισμό. Ειδικά για να δοθεί χρόνος για να θεραπευτεί πλήρως.
Δυστυχώς, κανείς δεν είναι απρόσβλητος, αν και είναι πιο συχνό μεταξύ των αθλητών, ειδικά εκείνων που παίζουν βόλεϊ και μπάσκετ. Γι' αυτό ονομάζεται και γόνατο του άλτη. Υπολογίζεται ότι περίπου το 14,4% των ερασιτεχνών παικτών βόλεϊ υποφέρουν από αυτό το πρόβλημα. Τα ποσοστά είναι ακόμη υψηλότερα μεταξύ των επαγγελματιών αθλητών.
Ποιες είναι οι κύριες αιτίες;
Όπως είπαμε και πριν, αυτός ο τραυματισμός οφείλεται σε επαναλαμβανόμενη πίεση στο γόνατο, τις περισσότερες φορές λόγω υπερβολικής χρήσης σε αθλήματα ή άσκηση. Η επαναλαμβανόμενη πίεση στο γόνατο δημιουργεί μικρές ρήξεις στον τένοντα που, με την πάροδο του χρόνου, φλεγμονώνουν και εξασθενούν τον τένοντα. Οι αθλητές διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο επειδή το τρέξιμο, το άλμα και το κάθισμα ασκούν περισσότερη δύναμη στον επιγονατιδικό τένοντα. Για παράδειγμα, το τρέξιμο μπορεί να δημιουργήσει δύναμη έως και πέντε φορές το βάρος του σώματός μας στα γόνατα.
Επίσης, το να κάνεις μεγάλες περιόδους έντονης προπόνησης συνδέεται με το γόνατο του άλτη. Από την άλλη πλευρά, η πάθηση είναι πιο συχνή σε εφήβους και άτομα ηλικίας 20 και 30 ετών. Τα άτομα που είναι ψηλότερα και βαρύτερα μπορεί να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, καθώς το μεγαλύτερο βάρος μπορεί να ασκήσει μεγαλύτερη πίεση στα γόνατα.
Οι πιο συνηθισμένοι παράγοντες μπορεί να είναι:
- Σφιχτοί μύες των ποδιών
- Ανώμαλη μυϊκή δύναμη των ποδιών
- Μη ευθυγραμμισμένα πόδια, αστραγάλοι και πόδια
- παχυσαρκία
- Παντόφλες χωρίς αρκετή επένδυση
- σκληρές επιφάνειες προπόνησης
- Χρόνιες παθήσεις που αποδυναμώνουν τον τένοντα
Συμπτώματα τενοντίτιδας της επιγονατίδας
Ο πόνος και η ευαισθησία στη βάση της επιγονατίδας είναι συνήθως τα πρώτα συμπτώματα τραυματισμού του επιγονατιδικού τένοντα. Κάποιο πρήξιμο και αίσθημα καύσου μπορεί επίσης να εμφανιστούν στην επιγονατίδα. Μπορεί ακόμη και να παρατηρήσετε έντονο πόνο όταν γονατίζετε ή κάνετε βαθύ κάθισμα. Τα άλματα, το τρέξιμο και οι δραστηριότητες πρόσκρουσης είναι πιθανό να επιδεινώσουν τον πόνο.
Στην αρχή, ο πόνος μπορεί να είναι σποραδικός και να εμφανίζεται μόνο μετά από αθλητική δραστηριότητα ή άσκηση. Καθώς ο τένοντας καταστρέφεται περισσότερο, ο πόνος μπορεί να επιδεινωθεί προοδευτικά. Δεν είναι μόνο πρόβλημα με τη σωματική δραστηριότητα, αλλά επηρεάζει και την καθημερινότητα, όπως το ανέβασμα σκαλοπατιών ή η οδήγηση.
Όταν το πόδι είναι ίσιο, η περιοχή κάτω από το γόνατο μπορεί να είναι ευαίσθητη στην αφή. Μπορεί επίσης να είναι σφιχτή ή δύσκαμπτη, ειδικά το πρωί. Μια μεγάλη ρήξη του επιγονατιδικού τένοντα είναι σοβαρός τραυματισμός και μια πλήρης ρήξη θα διαχωρίσει τον τένοντα από την επιγονατίδα. Μπορεί να ακούσετε έναν ήχο κροτάλισμα ή σχισίματος και να αισθανθείτε έντονο πόνο.
Πώς γίνεται η διάγνωση του τραυματισμού του τένοντα;
Όταν επισκεπτόμαστε έναν γιατρό, ο ειδικός θα μας κάνει ερωτήσεις σχετικά με τη σωματική μας δραστηριότητα, τα συμπτώματα που βιώνουμε, πόσο συχνά εμφανίζονται αυτά τα συμπτώματα και αν έχουμε δοκιμάσει κάποια αναλγητικά φάρμακα. Ο γιατρός θα εξετάσει φυσικά την άρθρωση του γόνατος για να προσδιορίσει τη θέση του πόνου. Θα ελέγξει επίσης το εύρος κίνησης του γόνατος κάμπτοντας και τεντώνοντας το πόδι.
Από την άλλη πλευρά, είναι δυνατό να παραγγελθούν απεικονιστικές εξετάσεις για την εξέταση της επιγονατίδας και του τένοντα, και έτσι να διαπιστωθεί εάν υπάρχει κάποια βλάβη στον τένοντα ή στα οστά. Αυτές οι εξετάσεις μπορούν επίσης να βοηθήσουν στον αποκλεισμό άλλων πιθανών αιτιών του πόνου, όπως ένα κάταγμα.
Οι πιο συνηθισμένες εξετάσεις για αυτόν τον τύπο τραυματισμού είναι:
- Ακτίνων Χ για να κοιτάξετε το οστό και να προσδιορίσετε εάν η επιγονατίδα είναι κάταγμα ή μετατοπισμένη.
- Απήχηση Μαγνητική τομογραφία για να εξετάσει τον τένοντα και να δείξει τυχόν βλάβη των μαλακών ιστών.
- Υπέρηχος να κοιτάξει τον τένοντα και να δείξει τυχόν βλάβη των μαλακών ιστών.
Θεραπεία για τενοντίτιδα της επιγονατίδας
Η θεραπεία εξαρτάται από τη σοβαρότητα του τραυματισμού. Οι πιο κοινές συστάσεις για τη μείωση του πόνου είναι να ξεκουράζετε το πόδι και να τεντώνετε και να δυναμώνετε τους μύες. Ο γιατρός σας θα συστήσει μια περίοδο ελεγχόμενης ανάπαυσης, κατά την οποία θα αποφεύγεται η δραστηριότητα που ασκεί δύναμη στο γόνατο.
Η περαιτέρω θεραπεία θα εξαρτηθεί από τον τραυματισμό, την ηλικία του ατόμου και το επίπεδο δραστηριότητας. Τα μικρά ή μερικά δάκρυα μπορούν συχνά να αντιμετωπιστούν με ξεκούραση και ήπια άσκηση. Ένας γιατρός μπορεί να προτείνει να φοράτε ένα στήριγμα γονάτων για να διατηρείται το γόνατο ίσιο και να βοηθά τον τένοντα να επουλωθεί. Η φυσικοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει σταδιακά να αποκατασταθεί η κίνηση καθώς βελτιώνεται ο τένοντας.
Ιατρική
Ένας γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα χωρίς ιατρική συνταγή για τη μείωση του πόνου και της φλεγμονής βραχυπρόθεσμα. Μερικά παραδείγματα μπορεί να είναι η ιβουπροφαίνη, η ναπροξένη νατρίου και η ακεταμινοφαίνη. Ωστόσο, έως ότου ένας γιατρός αξιολογήσει τη σοβαρότητα, μην πάρετε φάρμακα μόνοι σας.
Εάν ο πόνος σας είναι έντονος, ένας γιατρός μπορεί να χορηγήσει μια ένεση κορτικοστεροειδούς στην περιοχή που περιβάλλει τον επιγονατιδικό τένοντα. Αυτή η μέθοδος είναι πιο αποτελεσματική στη μείωση του έντονου πόνου. Ωστόσο, μπορεί επίσης να αποδυναμώσει τον τένοντα και να τον κάνει πιο επιρρεπή σε ρήξη. Επομένως, είναι σημαντικό να λάβετε προσεκτικά υπόψη αυτήν τη θεραπεία και τους σχετικούς κινδύνους.
Ένας άλλος τρόπος χορήγησης κορτικοστεροειδών είναι η επάλειψη του φαρμάκου στο γόνατο και η χρήση χαμηλού ηλεκτρικού φορτίου για την ώθησή του μέσω του δέρματος. Αυτός ο τύπος θεραπείας ονομάζεται ιοντοφόρηση.
Φυσικοθεραπεία για τενοντίτιδα της επιγονατίδας
Ο στόχος της φυσικοθεραπείας είναι να μειώσει τον πόνο και τη φλεγμονή και να τεντώσει και να ενισχύσει τους μύες των ποδιών και των μηρών. Εάν ο πόνος είναι έντονος ακόμη και όταν ξεκουράζετε τα πόδια σας, ο γιατρός σας μπορεί να σας συστήσει να φοράτε νάρθηκα και πατερίτσες για λίγο για να αποτρέψετε περαιτέρω βλάβη στον τένοντα. Όταν είστε σχετικά απαλλαγμένοι από πόνο, μπορείτε να ξεκινήσετε συνεδρίες φυσικοθεραπείας.
Μια συνεδρία θεραπείας συνήθως αποτελείται από μια περίοδο προθέρμανσης, μασάζ με πάγο ή γόνατο, ασκήσεις διατάσεων και ενδυνάμωσης.
Ο θεραπευτής σας μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει υπερήχους και ηλεκτρική διέγερση για να ανακουφίσει τον πόνο στο γόνατο. Ένας νάρθηκας ή επίδεσμος γόνατος στην άρθρωση μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου κατά την άσκηση.
Εναλλακτικές θεραπείες
Μια σχετικά νέα θεραπεία είναι η ένεση πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια (PRP) . Αυτή χρησιμοποιεί μια συγκέντρωση αιμοπεταλίων από το δικό σας αίμα για να προωθήσει την επούλωση των τενόντων. Αυτή δεν είναι η μόνη θεραπεία που βρίσκεται υπό διερεύνηση. Άλλες θεραπείες που χρησιμοποιούνται συνήθως περιλαμβάνουν:
- ξηρή βελόνα καθοδηγούμενη με υπερήχους: Αυτή η θεραπεία κάνει μικρές τρύπες στον τένοντα. Αυτό ονομάζεται τρύπημα με ξηρή βελόνα και έχει βρεθεί ότι ανακουφίζει από τον πόνο και βοηθά στην επούλωση.
- ενέσεις με πολυδοκανόλη: έχει ως προτεραιότητα να σπάσει νέα αιμοφόρα αγγεία στον τένοντα, τα οποία σχετίζονται με πόνο.
- Υπερηχογραφικά καθοδηγούμενες ενέσεις μεγάλου όγκου: Αυτό στοχεύει επίσης στη διάσπαση νέων αιμοφόρων αγγείων στον τένοντα.
- Θερμοθεραπεία υπερθερμία: χρησιμοποιεί βαθιά θέρμανση ιστού μαζί με συσκευή ψύξης στην επιφάνεια του δέρματος για την ανακούφιση του πόνου.
- κυματική θεραπεία θεραπεία εξωσωματικού σοκ: έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον πόνο για έως και δύο χρόνια.