Δεν είναι απαραίτητο να είσαι αθλητής για να έχεις έντονο πόνο στις αρθρώσεις. Το υπεξάρθρημα του ώμου αναφέρεται σε μερικό εξάρθρημα της άρθρωσης. Αυτό συμβαίνει όταν η σφαίρα του οστού του άνω βραχίονα, που ονομάζεται βραχιόνιο, προεξέχει εν μέρει από τη γληνοειδή υποδοχή στον ώμο. Σε ένα πλήρες εξάρθρημα, το βραχιόνιο οστό τραβιέται εντελώς έξω από την υποδοχή.
Ο ώμος είναι η πιο κινητή άρθρωση στο σώμα. Περιέχει διάφορα οστά, συνδέσμους και μύες που συνεργάζονται για να το κρατήσουν σταθερό. Δεδομένου ότι είναι μια κινητή άρθρωση, είναι πολύ επιρρεπής σε εξάρθρωση.
Ένα υπεξάρθρημα είναι συνήθως αποτέλεσμα τραύματος, τραυματισμού ή εγκεφαλικού επεισοδίου που εξασθενεί τους μύες του βραχίονα. Εδώ σας αναφέρουμε τις αιτίες, τα συμπτώματα και τις πιθανές θεραπείες για αυτόν τον τραυματισμό.
Τι είναι το υπεξάρθρημα ώμου;
Όπως είπαμε και πριν, ο τραυματισμός αυτός είναι ένα μερικό εξάρθρημα του ώμου. Η άρθρωση σχηματίζεται από τη σφαίρα του οστού του άνω βραχίονα (βραχιόνιο), η οποία ταιριάζει σε μια υποδοχή σε σχήμα κυπέλλου (γληνοειδές).
Όταν ο ώμος έχει εξαρθρωθεί, το κεφάλι του οστού του άνω βραχίονα πέφτει εντελώς έξω από την υποδοχή του. Αλλά σε ένα υπεξάρθρημα, η κεφαλή του οστού του βραχίονα βγαίνει μόνο εν μέρει από την υποδοχή.
Η κινητικότητα των ώμων επιτρέπει την αιώρηση του βραχίονα προς όλες τις κατευθύνσεις. Η πολύ γρήγορη ρίψη ή με υπερβολική δύναμη μπορεί να προκαλέσει σκάσιμο της άρθρωσης, αν και αυτός ο τραυματισμός συνήθως συμβαίνει μετά από χρόνια επαναλαμβανόμενης χρήσης.
Σε ένα υπεξάρθρημα, το οστό μπορεί να κινηθεί προς τα εμπρός, προς τα πίσω ή προς τα κάτω. Μερικές φορές ο τραυματισμός σχίζει επίσης μύες, συνδέσμους ή τένοντες γύρω από την άρθρωση.
Ποια είναι τα συμπτώματα;
Αυτός ο τραυματισμός μπορεί να προκαλέσει δυσκαμψία και πόνο στις αρθρώσεις. Ένα υπεξάρθρημα μπορεί να είναι πιο δύσκολο να αναγνωριστεί από ένα πλήρες εξάρθρημα. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, το μερικώς εξαρθρωμένο βραχιόνιο οστό είναι ορατό κάτω από το δέρμα.
Ένα άτομο μπορεί να νιώσει τη σφαίρα του βραχιονίου να κινείται μέσα και έξω από την υποδοχή του ώμου, κάτι που είναι συνήθως άβολο και μπορεί να είναι επώδυνο.
Τα συμπτώματα του υπεξάρθρημα του ώμου μπορεί να περιλαμβάνουν:
- Ορατά παραμορφωμένος ή εκτός θέσης ώμος
- Θλίψη
- Οίδημα
- Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα, που ονομάζεται επίσης παραισθησία, σε όλο το μήκος του βραχίονα
- Προβλήματα κίνησης της άρθρωσης
Επιπλέον, ένα άτομο μπορεί επίσης να παρατηρήσει μια αίσθηση κρότου ή σύλληψης στον ώμο ενώ πραγματοποιεί τις καθημερινές του δραστηριότητες, ειδικά εκείνες που περιλαμβάνουν το να πιάνει κάτι πάνω από το κεφάλι του.
Αιτίες υπεξάρθρωσης
Επειδή ο ώμος κινείται προς πολλές κατευθύνσεις, μπορεί να εξαρθρωθεί προς τα εμπρός, προς τα πίσω ή προς τα κάτω. Όταν ένα εξάρθρημα είναι μερικό, η κάψουλα του ώμου μπορεί να τεντωθεί ή να σχιστεί, γεγονός που μπορεί να περιπλέξει το εξάρθρημα. Συνήθως, μόνο ένα δυνατό χτύπημα ή μια πτώση μπορεί να κάνει το βραχιόνιο να βγει από τη θέση του. Η ακραία περιστροφή μπορεί επίσης να τραβήξει τον βραχίονα από τη θέση του.
Μόλις εξαρθρώσετε έναν ώμο, η άρθρωση μπορεί να γίνει ασταθής και επιρρεπής σε μελλοντικά εξαρθρήματα ή υπεξαρθρήματα.
Οι πιο συχνές αιτίες είναι:
- Τραύμα. Το υπεξάρθρημα του ώμου μπορεί να προκληθεί από ατυχήματα ή τραυματισμούς που βλάπτουν την άρθρωση ή άλλες δομές που παρέχουν σταθερότητα. Συνηθισμένα παραδείγματα περιλαμβάνουν πτώσεις και τροχαία ατυχήματα.
- Ένας αθλητικός τραυματισμός. Τα αθλήματα επαφής, συμπεριλαμβανομένου του χόκεϊ και του ποδοσφαίρου, προκαλούν συνήθως υπεξάρθρημα των ώμων, όπως και τα αθλήματα που περιλαμβάνουν πτώσεις, όπως το σκι και η γυμναστική.
- ένα εγκεφαλικό. Τα εγκεφαλικά μπορεί να προκαλέσουν μυϊκή αδυναμία, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αποσταθεροποίηση της άρθρωσης του ώμου.
Υπάρχει θεραπεία;
Η φυσικοθεραπεία ή η αποκατάσταση μπορούν να βοηθήσουν στη θεραπεία της άρθρωσης του ώμου. Η θεραπεία στοχεύει στην επανατοποθέτηση του βραχιονίου οστού στην υποδοχή και στη διασφάλιση ότι θα παραμείνει στη θέση του.
Ένας γιατρός μπορεί να διαγνώσει υπεξάρθρημα ώμου χρησιμοποιώντας υπερηχογράφημα. Η σωστή διάγνωση είναι το κλειδί για τον καθορισμό της καλύτερης πορείας θεραπείας.
Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
- κλειστή μείωση. Αυτός είναι ένας γιατρός που προσπαθεί να επαναφέρει απαλά το οστό στη θέση του. Όταν αυτό επιτευχθεί, ο έντονος πόνος θα πρέπει να βελτιωθεί σχεδόν αμέσως.
- Χειρουργική. Αυτό μπορεί να συνιστάται όταν επανεμφανίζονται εξαρθρήματα. Μπορεί επίσης να είναι η θεραπεία εκλογής όταν τα νεύρα, τα αιμοφόρα αγγεία ή οι σύνδεσμοι στον ώμο έχουν υποστεί βλάβη.
- Ορθωση ώμου. Ένα άτομο μπορεί να χρειαστεί να φοράει νάρθηκα, νάρθηκα ή σφεντόνα για μερικές ημέρες ή εβδομάδες για να μην κινείται ο ώμος. Ο χρόνος θα εξαρτηθεί από την έκταση της εξάρθρωσης.
- Φάρμακα. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει ένα μυοχαλαρωτικό και έναν αντιφλεγμονώδη παράγοντα, όπως η ιβουπροφαίνη, για τον πόνο και το πρήξιμο.
- Αποκατάσταση. Μετά από χειρουργική επέμβαση ή χρόνο παραμονής σε σφεντόνα, ένας γιατρός μπορεί να συστήσει ένα πρόγραμμα αποκατάστασης. Ο στόχος είναι να αποκατασταθεί το εύρος κίνησης, η δύναμη και η σταθερότητα στην άρθρωση του ώμου.
Για θεραπεία στο σπίτι συνιστάται:
- εφαρμόστε πάγο. Κρατήστε μια κρύα κομπρέσα ή παγοκύστη στον ώμο σας για 15 έως 20 λεπτά τη φορά, πολλές φορές την ημέρα. Ο πάγος θα ανακουφίσει τον πόνο και θα μειώσει το πρήξιμο αμέσως μετά τον τραυματισμό. Μετά από μερικές ημέρες, μπορείτε να μεταβείτε στη θέρμανση.
- Διακοπή. Μόλις κάνετε τον ώμο σας για πρώτη φορά, είναι πιο πιθανό να συμβεί ξανά. Αποφύγετε οποιαδήποτε δραστηριότητα που μπορεί να αναγκάσει το μπαλάκι του οστού του χεριού σας να βγει από την υποδοχή σας, όπως ρίψεις ή άρση βαρών. Επιστρέψτε στα αθλήματα και σε άλλες δραστηριότητες αργά, χρησιμοποιώντας μόνο τον ώμο σας όταν αισθάνεστε έτοιμοι.
- Εργαστείτε για την ευελιξία. Κάντε τις ασκήσεις που συνέστησε ο φυσιοθεραπευτής σας κάθε μέρα. Οι τακτικές απαλές κινήσεις θα εμποδίσουν την άρθρωση του ώμου να γίνει άκαμπτη.
Τραυματισμοί του ώμου που μοιάζουν με υπεξάρθρημα
Αυτή η βλάβη έχει κοινά συμπτώματα με άλλα παρόμοια. Η λανθασμένη διάγνωση είναι συχνή και συχνά συγχέεται με άλλες πιο γνωστές όπως:
- Τενιοπάθεια δικεφάλου. Αυτό αναφέρεται στη φλεγμονή του τένοντα του δικεφάλου. Λόγω της θέσης του τένοντα, η τενινοπάθεια του δικεφάλου είναι μια κοινή αιτία πόνου στον ώμο.
- τραυματισμοί της κλείδας. Κάταγμα ή τραυματισμός της κλείδας μπορεί να προκαλέσει πόνο στον ώμο και δυσκολία στην κίνηση της άρθρωσης.
- Τραυματισμός στροφικού πετάλου. Οι τραυματισμοί του τένοντα του στροφικού πετάλου είναι συχνά υπεύθυνοι για τον πόνο στον ώμο σε άτομα όλων των ηλικιών. Οι μικροτραυματισμοί μπορεί να επουλωθούν μόνοι τους, ενώ οι σοβαροί τραυματισμοί τείνουν να απαιτούν χειρουργική επέμβαση.
- εξάρθρημα ώμου. Ένα εξάρθρημα περιλαμβάνει έναν πλήρη διαχωρισμό του οστού του άνω βραχίονα από την υποδοχή του ώμου. Τα συμπτώματα είναι παρόμοια με εκείνα του υπεξαρθρήματος και μπορούν να διακριθούν μόνο από επαγγελματία ιατρό.
- Ο ώμος του κολυμβητή. Ο πόνος στον ώμο σε ανταγωνιστικούς κολυμβητές αναφέρεται συχνά ως ώμος κολυμβητή. Επειδή η κολύμβηση απαιτεί υψηλό επίπεδο ευελιξίας των ώμων και εύρος κίνησης, οι κολυμβητές είναι πιθανό να έχουν υπερκινητικότητα των αρθρώσεων και αυξημένο κίνδυνο τραυματισμού.
Πόσο καιρό χρειάζεται για να θεραπευτεί;
Όταν ένα τραυματισμένο άτομο έχει υπεξάρθρημα χωρίς σημαντική βλάβη στα νεύρα ή τους ιστούς, η άρθρωση του ώμου θα πρέπει βελτιωθεί γρήγορα. Ωστόσο, εάν ένα άτομο δραστηριοποιηθεί πολύ σύντομα, είναι πιθανό να βιώσει μελλοντική εξάρθρωση.
Μετά από χειρουργική επέμβαση για εξάρθρωση ώμου, ένας γιατρός θα συστήσει συχνά σε ένα άτομο να φοράει σφεντόνα μερικές εβδομάδες. Η σταδιακή εισαγωγή της φυσικοθεραπείας μπορεί να βοηθήσει ένα άτομο να ανακτήσει τη δύναμη και το εύρος της κίνησης. Είναι καλύτερα να αποφεύγετε τις έντονες κινήσεις του ώμου για να αποφύγετε επιπλοκές.
Εάν ζητήσετε άμεσα ιατρική βοήθεια και λάβετε σωστή διάγνωση, ένα υπεξάρθρημα ώμου είναι θεραπεύσιμο. Όταν δεν συνιστάται χειρουργική επέμβαση, μπορεί να χρειαστούν αρκετοί μήνες πριν κάποιος μπορέσει να καταλάβει πόσο καλά λειτουργεί η θεραπεία.
Ο χρόνος αποθεραπείας ποικίλλει, ανάλογα με την έκταση του υπεξαρθρήματος και το εάν ένα άτομο έχει υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση ή όχι. Μετά από ένα υπεξάρθρημα, η έντονη δραστηριότητα θα πρέπει να αποφεύγεται για να αποφευχθεί η υποτροπή.