Όσοι έχουν υποφέρει από ωτίτιδα ξέρουν τι αντιμετωπίζουν και όσοι δεν έχουν υποφέρει θα το μάθουν σύμφωνα με τις γραμμές που συνθέτουν αυτό το κείμενο. Η ωτίτιδα είναι μια μόλυνση που έχει διάφορες μορφές έκφρασης, από κάτι σχετικά ελαφρύ μέχρι κάτι που θα μας κάνει να κλάψουμε από πόνο. Πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός και να μην το αφήνεις να περάσει πιστεύοντας ότι «αυτό θα φύγει σε 2 μέρες».
Οι μολύνσεις των αυτιών δεν είναι το τέλος του κόσμου, αλλά αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι όλοι όσοι διαβάζουμε αυτό θα μάθουμε πώς να αποτρέψουμε την εμφάνιση αυτών των επώδυνων λοιμώξεων. Πρώτα θα εξηγήσουμε πραγματικά τι είναι και από τι αποτελούνται, στη συνέχεια τι τις προκαλεί, τα συμπτώματά τους, ορισμένες θεραπείες και πώς να αποτρέψετε την ωτίτιδα ή τις μολύνσεις του αυτιού.
Τι είναι η ωτίτιδα;
Μακάρι να μιλούσα για αυτό όπως ένα παιδί θα μιλούσε για την τσάντα με τα καλά του ή για το κουτάβι του, αλλά όχι. Δεν είναι μια ευχάριστη διαδικασία που όλοι θέλουν να βιώσουν, το αντίθετο, αφού η εμμονή της μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια ακοής.
Για να φτάσουμε στην ουσία του ζητήματος, η ωτίτιδα είναι μια φλεγμονή του αυτιού και υπάρχουν δύο τύποι: η μέση ωτίτιδα και η εξωτερική ωτίτιδα. Η πρώτη είναι η πιο συχνή, τόσο σε παιδιά σχολικής ηλικίας όσο και σε ενήλικες, και προκαλείται από βακτήρια. Η δεύτερη επηρεάζει μόνο το εξωτερικό αυτί και είναι συχνή στους κολυμβητές.
Μια λοίμωξη του μέσου ωτός βρίσκεται ακριβώς πίσω από το τύμπανο και εμφανίζεται όταν η ευσταχιανή σάλπιγγα (η οποία συνδέει το μέσο αυτί με το λαιμό) φράσσεται. Η λειτουργία της σάλπιγγας είναι η αποστράγγιση υγρών και προκύπτουν επιπλοκές όταν αυτό το σύστημα αποστράγγισης φράσσεται, οδηγώντας σε μόλυνση και επακόλουθη αποστράγγιση.
Αυτή η πάθηση είναι αρκετά συχνή σε μικρά παιδιά, αλλά εάν επιμένει και οι λοιμώξεις δεν αντιμετωπιστούν σωστά, μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια ακοής. Λάβετε υπόψη ότι το υγρό που συσσωρεύεται στο αυτί προκαλεί πίεση στον ακουστικό πόρο, η οποία μπορεί τελικά να διατρήσει το τύμπανο.
Τύποι μέσης ωτίτιδας
Είναι βολικό να διαφοροποιούνται τα επίπεδα μόλυνσης, αν και πραγματικά θα είναι ο ωτορινολαρυγγολόγος που θα καθορίσει τη σοβαρότητα και τη θεραπεία της λοίμωξης στο μέσο αυτί.
- Οξύς: συνήθως διαρκεί λιγότερο από 3 εβδομάδες, εμφανίζεται ξαφνικά και υποχωρεί γρήγορα. Είναι γνωστή ως οξεία μέση ωτίτιδα (AOM).
- Υποξεία: η μόλυνση μας συνοδεύει για διάστημα 3 μηνών.
- Χρονικό: έρχεται και φεύγει για περισσότερο από 3 μήνες.
Ανάλογα με την κατάσταση της μέσης ωτίτιδας, μπορούμε να υποδιαιρέσουμε σε 4 διαφορετικούς τύπους:
- Μηνιγγίτιδα: το εξωτερικό στρώμα του τυμπάνου γίνεται φλεγμονή.
- Πυώδης ΑΟΜ: οξεία λοίμωξη, αλλά με εξόγκωση και συνήθως διαρκεί λίγες ημέρες.
- Εκκριτική μέση ωτίτιδα: όταν υπάρχει υγρό στο μέσο αυτί, αλλά ευτυχώς το τύμπανο είναι άθικτο. Είναι επίσης γνωστή ως ορώδης μέση ωτίτιδα, μέση ωτίτιδα με συλλογή ή βλεννώδης μέση ωτίτιδα.
- Χρόνια πυώδης μέση ωτίτιδα: υπάρχει διαπύηση υγρού μέσω του έξω ακουστικού πόρου, που θα σήμαινε ότι ο τυμπανικός υμένας είναι διάτρητος.
Αιτίες και παράγοντες κινδύνου
Όπως είπαμε, αυτή η ασθένεια επηρεάζει παιδιά και ενήλικες, επομένως οι αιτίες μερικές φορές είναι πολύ παρόμοιες, αυτό που αλλάζει είναι ότι δεν αντιδρούμε το ίδιο στον πόνο ή στις ίδιες αιτίες:
- Αλλεργίες
- Κρυολογήματα
- Καπνός τσιγάρου.
- Υπερβολική βλέννα και σάλιο (στην περίπτωση των μωρών).
- Καταδύσεις, κολύμπι και άλλες θαλάσσιες δραστηριότητες χωρίς προστασία.
Μεταξύ των παραγόντων κινδύνου θέλαμε να επισημάνουμε τους πιο συνηθισμένους και στους οποίους συχνά δεν δίνουμε σημασία:
- Πάρτε το παιδί στον παιδικό σταθμό.
- Ξαφνικές αλλαγές υψομέτρου και καιρού (διακοπές).
- Κρύος καιρός.
- Περίσσεια νερού (όχι καθαρό) χωρίς προστασία.
- Ηλικία.
- Μόλυνση του αέρα.
- σχιστία υπερώας
- Μαζεύοντας τη μύτη και το αυτί σας με βρώμικα χέρια.
- ανεπαρκής ή κακή υγιεινή των αυτιών (δεν συνιστούμε τη χρήση μάκτρων).
- Καπνός.
- Οικογενειακό υπόβαθρο.
- Λοιμώξεις με κακή θεραπεία.
- Χρησιμοποιήστε πιπίλα.
- Γεννητικό ελάττωμα.
Πώς να εντοπίσετε μια ωτίτιδα;
Λέμε ήδη ότι όταν έχουμε λοίμωξη στο αυτί είναι πολύ αισθητή, ακόμα κι έτσι, είναι αλήθεια ότι δεν επηρεαζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο και ότι μερικές φορές δεν μπορούμε να την εντοπίσουμε έγκαιρα, μόνο όταν το αυτί είναι πυώδης και ο πόνος είναι αφόρητος.
- Κνησμός στο αυτί.
- Ερεθισμός από δυσφορία.
- Πόνος
- Εκκριση.
- Πυρετός
- Κλαίων.
- Γενική δυσφορία.
- Ωταλγία.
- Εμβοές (εμβοές).
- Έλλειψη ακοής.
- Ζάλη, ίλιγγος και έλλειψη ισορροπίας.
Μια έγκαιρη διάγνωση μπορεί να σώσει την ακοή μας
Όπως είναι προφανές, δεν είμαστε μια αρχή ικανή να υποδείξει ποιος έχει ή όχι ωτίτιδα και ποια θεραπεία πρέπει να ακολουθήσει. Αν παρατηρήσουμε κάποια από τα συμπτώματα που παραθέσαμε στην προηγούμενη ενότητα, πρέπει να επισκεφτούμε γιατρό για να εξαλείψει έγκαιρα τη μόλυνση και να μην προχωρήσει περαιτέρω.
Εάν έχουμε ωτίτιδα και λοιμώξεις στο ιατρικό μας ιστορικό, ο επαγγελματίας υγείας στον οποίο πηγαίνουμε θα πρέπει να το γνωρίζει, εάν δεν το δει στο σύστημα, θα του το πούμε και θα εξηγήσουμε πώς ακριβώς ήταν εκείνες οι άλλες φορές και ποια θεραπεία μας έδωσαν.
Ο γιατρός θα χρειαστεί να πραγματοποιήσει ωτοσκοπική εξέταση για να εξετάσει το εσωτερικό του αυτιού και να προσδιορίσει ποια βλάβη υπάρχει, το επίπεδο της λοίμωξης κ.λπ. Μια άλλη διαγνωστική εξέταση είναι συχνά η τυμπανομετρία , η οποία βοηθά τους γιατρούς να επιβεβαιώσουν αυτά που έχουν δει και σημειώσει στην προηγούμενη διάγνωση.
Τέλος, σε ορισμένες μόνο περιπτώσεις, συνήθως πραγματοποιείται μια ακοομετρική εξέταση , η οποία συνίσταται στη χρήση ακουστικών μέσω των οποίων εξέρχονται ήχοι και πρέπει να σηκώσουμε το χέρι μας ή να πατήσουμε το κουμπί όταν ακούσουμε τον ήχο.
Κύριες θεραπείες κατά της μέσης ωτίτιδας
Ανάλογα με τη σοβαρότητα, θα καθοριστεί μια συγκεκριμένη θεραπεία, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι αυτή η λοίμωξη προκαλείται από βακτήρια και τα αντιβιοτικά είναι η πιο αποτελεσματική θεραπεία. Η διάρκεια της θεραπείας είναι συνήθως μεταξύ 3 και 15 ημερών και χορηγείται συνήθως ως σταγόνες ή από το στόμα (σε αυτήν την περίπτωση, μην ξεχνάτε το προστατευτικό στομάχου).
Μετά από 48 ώρες, αρχίζει να παρατηρείται τέτοια ανακούφιση που πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν χρειάζεται πλέον να ακολουθούν τη θεραπεία που είναι ανώτερη ύπαρξη και ότι έχουν ήδη θεραπευτεί, αλλά ΟΧΙ. Είμαστε όλοι ίδιοι και η θεραπεία πρέπει να συνεχιστεί κατά γράμμα, διαφορετικά σε λίγες εβδομάδες μπορεί να υποστούμε ξανά μια νεροωτίτιδα.
Μπορούμε να σταματήσουμε τη θεραπεία στην περίπτωση που υπάρχουν παρενέργειες όπως κνίδωση, κάψιμο, πόνος, διάρροια, έμετος, λιποθυμία, ασφυξία κ.λπ.
Αυτό που δεν συνιστούμε είναι να κάνετε αυτοθεραπεία, ποτέ, εκτός από το να είστε νευρικοί για μια εξέταση ή μια συνέντευξη και να πάρετε ένα λάιμ, ή ένα αντιφλεγμονώδες για τον πόνο της περιόδου, για παράδειγμα. Σε περίπτωση επίμονου και εντοπισμένου πόνου, είναι καλύτερο να επισκεφτείτε γιατρό.
Με αυτό εννοούμε ότι, εάν έχουμε πρώτα λοίμωξη στο δεξί αυτί και μετά από 4 εβδομάδες στο αριστερό αυτί, δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε το ίδιο φάρμακο, αφού αυτή η συσχέτιση γεγονότων μπορεί να βοηθήσει τον γιατρό να προσδιορίσει κάποιο άλλο πρόβλημα υγείας.
Η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία…
Για να αποτρέψουμε και να μειώσουμε σημαντικά τον κίνδυνο ωτίτιδας, θα απαριθμήσουμε μια σειρά από συμβουλές που, a priori, μπορεί να μας φαίνονται πολύ βασικές, αλλά είναι συμβουλές που δίνονται από επαγγελματίες του ιατρού:
- Πλύνετε συχνά τα χέρια σας.
- Μην κάνετε κατάχρηση αντιβιοτικών.
- Μην μαζεύεις τα αυτιά σου.
- Μην χρησιμοποιείτε καθαριστικά αυτιών και αποφύγετε τις μπατονέτες.
- Εμβολιάστε τα παιδιά σύμφωνα με το πρόγραμμα εμβολιασμού τους.
- Ανίχνευση λοιμώξεων έγκαιρα.
- Επιλέξτε το θηλασμό όποτε είναι δυνατόν.
- Τα παιχνίδια πάντα καθαρά.
- Χρησιμοποιήστε ειδικά βύσματα για την πισίνα, την παραλία, το ντους κ.λπ., είτε έχετε προβλήματα ακοής είτε όχι.
- Μην βάζετε αντικείμενα στα αυτιά και μην μοιράζεστε ακουστικά με άλλους ανθρώπους.
- Αερίστε και αφήστε τα αυτιά να αναπνέουν και μην τα εμποδίζετε για πολλή ώρα.
- Μην εκθέτετε τον εαυτό σας στον καπνό του τσιγάρου.