Μισούμε να το παραδεχτούμε, αλλά τα ατυχήματα του Tour de France είναι μερικές φορές το ίδιο αξέχαστες με ένα τελικό σπριντ. Στην πραγματικότητα, είμαι σίγουρος ότι πολλοί από εμάς έχουμε αναζητήσει "ατυχήματα με ποδήλατο" στο YouTube. Αν και δεν θέλουμε ποτέ ένας ποδηλάτης (επαγγελματίας ή άλλος) να τραυματιστεί ενώ παίζει αθλήματα, δεν είναι περίεργο που τα ατυχήματα τραβούν πολλή προσοχή.
Αλλά αυτό που συμβαίνει μετά από ένα ατύχημα του Tour de France είναι κάτι που σπάνια βλέπουμε. Αφού τα ποδήλατα βγήκαν στο δρόμο και τα μπουκάλια πετάξουν, το πελοτόν συνεχίζει να κάνει πετάλι, παίρνοντας μαζί του τις τηλεοπτικές κάμερες και τα μηχανάκια. Σπάνια γνωρίζουμε τι συμβαίνει σε έναν τρακαρισμένο ποδηλάτη εκτός κι αν φοράει την κίτρινη φανέλα ή είναι σοβαρός ανταγωνιστής.
Τι συμβαίνει αμέσως μετά από ένα ατύχημα;
Όπως βλέπουμε στην κάλυψη, οι ποδηλάτες και τα μέλη των ομάδων αφιερώνουν τις πρώτες στιγμές μετά από ένα ατύχημα αξιολογώντας τη ζημιά . Είναι καλά ο ποδηλάτης; Και το ποδήλατο; Το πρώτο βήμα είναι η σάρωση για καταστροφικούς ή άμεσα απειλητικούς για τη ζωή τραυματισμούς και, ενώ αυτοί οι τραυματισμοί είναι ευτυχώς σπάνιοι στην επαγγελματική ποδηλασία, δεν είναι ασυνήθιστοι.
Αυτή η οπτική αξιολόγηση περιλαμβάνει την παρατήρηση της θέσης του ποδηλάτη, εάν υπάρχουν εμφανείς τραυματισμοί και εάν ο ποδηλάτης έχει τις αισθήσεις του, ομιλεί και έχει συνείδηση. Συνήθως, όταν το αυτοκίνητο της ομάδας φτάσει στο σημείο, ο ποδηλάτης είναι ήδη όρθιος και αναρρώνει, επομένως η ομάδα θα πρέπει να έχει μια ιδέα για το τι συνέβη και εάν υπάρχουν τραυματισμοί που πρέπει να ανησυχούν, συμπεριλαμβανομένων των κρουσμάτων διάσεισης.
Οι αναβάτες γνωρίζουν την προτεραιότητα διάσεισης και είναι πολύ καλοί στο να κάνουν έναν γρήγορο έλεγχο στο δρόμο, απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με την τρέχουσα ημερομηνία, το στάδιο του αγώνα, την κατάσταση του αγώνα κ.λπ., ενώ η ομάδα τους σταθεροποιεί τις μοτοσυκλέτες και τις επαναφέρει στο δρόμος.
Αν είναι α μεγάλη πτώση και πέφτουν αρκετοί συμπαίκτες, τότε η ουδέτερη υποστήριξη μπορεί να βοηθήσει. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές, ο γιατρός επιβαίνει στο ομαδικό αυτοκίνητο και βοηθά στη σκηνή. Κάποια στάδια το απαιτούν ο γιατρός παρακολουθεί από το λεωφορείο, αφού οι δρόμοι μπορεί να είναι στενοί και ο αγώνας χωρίζεται σε πολλές ομάδες. Σε αυτή την περίπτωση, ο ποδηλάτης μεταφέρεται στο λεωφορείο ή παραλαμβάνεται στο νοσοκομείο εάν είναι απαραίτητο.
Υπάρχει και ασθενοφόρο που ακολουθεί τον αγώνα και αν ο τραυματισμός είναι αρκετά σοβαρός και δεν μπορούν να συνεχίσουν, θα πάνε στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο.
Εάν ο ποδηλάτης δεν έχει τραυματιστεί σοβαρά , θα βρει το ποδήλατό του, θα αναρρώσει και θα προσπαθήσει να συνεχίσει να οδηγεί. Εάν το ποδήλατο δεν λειτουργεί, θα περιμένει να φτάσει ένας μηχανικός ή ένα όχημα υποστήριξης για να αλλάξει έναν τροχό ή ολόκληρο το ποδήλατο.
Πώς αποφασίζουν οι ποδηλάτες να εγκαταλείψουν τον Γύρο της Γαλλίας;
Δεν υπάρχει μία και μοναδική απάντηση για το αν ένας τραυματισμένος ποδηλάτης πρέπει να συνεχίσει ή να εγκαταλείψει έναν αγώνα. Η απόφαση για εγκατάλειψη εξαρτάται από την περίσταση . Συνήθως πρόκειται για ομαδική συζήτηση και απόφαση που λαμβάνεται από τον γιατρό της ομάδας, τον αθλητικό διευθυντή και τον ίδιο τον ποδηλάτη. Μερικές φορές είναι αποδεκτό να ξεπεράσει κανείς τον πόνο και να συνεχίσει να οδηγεί, αλλά η υγεία και η ασφάλεια του ποδηλάτη έρχονται πάνω απ' όλα.
Επίσης, ένας ποδηλάτης μπορεί να εγκαταλείψει οποιαδήποτε στιγμή το κρίνει απαραίτητο. Εάν ο γιατρός πιστεύει ότι είναι ιατρικά απαραίτητο, τότε αυτή είναι η απόφασή του, ακόμα κι αν ο αναβάτης και η ομάδα θέλουν να συνεχίσει.
Όσον αφορά τις εγκεφαλικές διασείσεις, συνήθως ο γιατρός είναι αυτός που σας ζητά να σταματήσετε. Μερικές φορές είστε απορροφημένοι στη στιγμή και δεν θέλετε να σταματήσετε. Εάν ο γιατρός δει σημάδια κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης ή ανησυχεί για σοβαρή εσωτερική βλάβη, δεν θα σας επιτρέψει να συνεχίσετε. Με τους περισσότερους άλλους τραυματισμούς, εξαρτάται από τον ποδηλάτη. Μερικοί ποδηλάτες συνεχίζουν με σπασμένα οστά.
Πότε ένας τραυματισμός που τελειώνει την καριέρα;
Υπάρχει μια κάπως θολή γραμμή μεταξύ του τι δικαιολογεί την εγκατάλειψη ενός αγώνα από έναν ποδηλάτη και πότε είναι αποδεκτό να συνεχίσει. Οι γιατροί συμφωνούν ότι οι εγκεφαλικές διασείσεις αποτελούν λόγο για τη διακοπή του αγώνα.
Το «πάντα» είναι μια δύσκολη παράμετρος. Οποιοσδήποτε άλλος τραυματισμός, εναπόκειται στον αναβάτη και τον γιατρό να δουν εάν ο πόνος είναι διαχειρίσιμος για να συνεχιστεί, κανονικά με οποιοδήποτε τύπο σπασμένου οστού δεν θα συνεχιστεί.