Η Ισπανία αντιμετωπίζει ένα εκπληκτικό νούμερο φέτος: περισσότερες από 300.000 νέες διαγνώσεις καρκίνου προβλέπονται για το 2026. Οι εκτιμήσεις τοποθετούν τον αριθμό των κρουσμάτων σε περίπου 301.884, αντιπροσωπεύοντας αύξηση σχεδόν 2% σε σύγκριση με τους ελαφρώς περισσότερους από 296.000 όγκους που υπολογίστηκαν για το 2025, και εδραιώνοντας μια ανοδική τάση που παρατηρείται εδώ και δεκαετίες.
Αυτή η αύξηση δεν ερμηνεύεται ως άμεση αιτία ανησυχίας, αλλά μάλλον ως σαφής προειδοποίηση: ο συνδυασμός της γήρανσης του πληθυσμού, των αλλαγών στον τρόπο ζωής και της βελτιωμένης ανίχνευσης αυξάνει τον απόλυτο αριθμό διαγνώσεων. Ταυτόχρονα, οι Ισπανοί ογκολόγοι τονίζουν ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι ζουν με καρκίνο για χρόνια, χάρη στα αυξημένα ποσοστά επιβίωσης, στις πιο εξελιγμένες θεραπείες και στην κλινική έρευνα στην Ισπανία.
Πάνω από 300.000 κρούσματα καρκίνου το 2026
Σύμφωνα με την έκθεση «Στοιχεία για τον καρκίνο στην Ισπανία το 2026 », που εκπονήθηκε από την Ισπανική Εταιρεία Ιατρικής Ογκολογίας (SEOM) σε συνεργασία με το Ισπανικό Δίκτυο Μητρώων Καρκίνου (REDECAN), 301.884 νέες διαγνώσεις θα επιτευχθούν στην Ισπανία το 2026. Ο αριθμός αυτός αντιπροσωπεύει αύξηση σχεδόν 2% σε σύγκριση με τις 296.103 περιπτώσεις που εκτιμώνται για το 2025 και αποτελεί μέρος μιας διαρκούς τάσης ανάπτυξης.
Τα αρχεία δείχνουν ότι, από τις αρχές της δεκαετίας του 90, ο πληθυσμός της Ισπανίας έχει αυξηθεί από περίπου 39 εκατομμύρια σε σχεδόν 50 εκατομμύρια , με έναν πληθυσμό που γερνάει ολοένα και περισσότερο. Η ηλικία είναι ένας από τους κύριους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη καρκίνου, επομένως αυτή η γήρανση, σε συνδυασμό με την αύξηση του πληθυσμού και την έγκαιρη διάγνωση, εξηγεί ένα σημαντικό μέρος της αύξησης των διαγνώσεων.
Οι προβλέψεις δεν σταματούν σε αυτό το έτος: εάν οι δημογραφικές τάσεις και οι παράγοντες κινδύνου επιμείνουν, η συχνότητα εμφάνισης θα μπορούσε να ξεπεράσει τις 350.000 νέες περιπτώσεις ετησίως γύρω στο 2050. Με άλλα λόγια, η Ισπανία θα συνεχίσει να βλέπει αύξηση στον αριθμό των όγκων, ακόμη και με την πρόοδο στην πρόληψη και τη θεραπεία.
Τα ισπανικά δεδομένα συμφωνούν με τη διεθνή εικόνα που συλλέγεται από τον Διεθνή Οργανισμό Έρευνας για τον Καρκίνο ( IARC ) και το Παγκόσμιο Παρατηρητήριο για τον Καρκίνο , τα οποία υποδεικνύουν παγκόσμια αύξηση τόσο της συχνότητας εμφάνισης όσο και της θνησιμότητας από καρκίνο τις επόμενες δεκαετίες, ιδίως σε χώρες με γηράσκοντα πληθυσμό και δυτικό τρόπο ζωής.
Ποιοι τύποι καρκίνου διαγιγνώσκονται συχνότερα;
Επί του παρόντος, πέντε τύποι όγκων αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό ποσοστό των διαγνώσεων στην Ισπανία . Μέχρι το 2026, οι πιο συνηθισμένοι καρκίνοι αναμένεται να είναι:
- καρκίνο του παχέος εντέρου και του ορθούΑναμένονται 44.132 νέα κρούσματα.
- Μητέρα: 38.318 εκτιμώμενες διαγνώσεις.
- Πνεύμονας: περίπου 34.908 κρούσματα.
- Προστάτης: 34.833 νέοι όγκοι.
- Ουροδόχος κύστη: περίπου 23.929 διαγνώσεις.
Πολύ πίσω από αυτήν την πρώτη ομάδα, η έκθεση τοποθετεί άλλους όγκους που, αν και λιγότερο συχνοί, αντιπροσωπεύουν σημαντικό όγκο: λεμφώματα μη-hodgkin (12.201 περιπτώσεις), καρκίνος του παγκρέατος (10.405), καρκίνος των νεφρών (9.165), δερματικό μελάνωμα (8.074), όγκοι της στοματικής κοιλότητας και του φάρυγγα (8.203) και καρκίνοι του σώματος της μήτρας (7.759), του στομάχου (7.595) και του ήπατος (6.852).
Όταν αναλύονται ανά φύλο, οι διαφορές είναι πολύ έντονες . Στους άνδρες, οι πιο συνηθισμένοι όγκοι είναι ο καρκίνος του προστάτη (34.833 περιπτώσεις), ο καρκίνος του παχέος εντέρου και του ορθού (26.477), ο καρκίνος του πνεύμονα (23.079) και ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης (19.496). Στις γυναίκες, το πρότυπο αλλάζει: κυριαρχεί ο καρκίνος του μαστού (38.318 διαγνώσεις) και ο καρκίνος του παχέος εντέρου και του ορθού (17.655), ενώ ο καρκίνος του πνεύμονα (11.829) παραμένει ο τρίτος πιο συχνός όγκος σε αυτήν την ομάδα από το 2019.
Συνολικά, εκτιμάται ότι περίπου 168.764 όγκοι θα διαγνωστούν σε άνδρες και 133.120 σε γυναίκες το 2026. Αυτά τα στοιχεία αντικατοπτρίζουν τον αντίκτυπο ορισμένων ιστορικών παραγόντων κινδύνου, όπως το κάπνισμα στους άνδρες και η μεταγενέστερη υιοθέτηση ορισμένων συνηθειών μεταξύ των γυναικών.
Γιατί αυξάνονται οι διαγνώσεις;
Η αύξηση του αριθμού των κρουσμάτων δεν οφείλεται σε μία μόνο αιτία. Το SEOM και το REDECAN επισημαίνουν τέσσερις βασικούς παράγοντες που, σε συνδυασμό, εξηγούν γιατί θα υπάρχουν περισσότερα από 300.000 κρούσματα καρκίνου στην Ισπανία το 2026 :
- Ο πληθυσμός αυξάνεταιΥπάρχουν περισσότεροι κάτοικοι από ό,τι στις προηγούμενες δεκαετίες, επομένως σε απόλυτους αριθμούς, αναμένεται ότι θα υπάρξουν και περισσότερες διαγνώσεις.
- ΓήρανσηΌσο μεγαλύτερος είσαι, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να αναπτύξεις όγκο· και η δημογραφική δομή της Ισπανίας σαφώς γερνάει.
- Έκθεση σε παράγοντες κινδύνου που μπορούν να αποφευχθούνΚαπνός, αλκοόλ, περιβαλλοντική ρύπανση παχυσαρκία και καθιστική ζωήανθυγιεινές δίαιτες και καθιστικός τρόπος ζωής, μεταξύ άλλων.
- Καλύτερη έγκαιρη ανίχνευσηΤα προγράμματα προληπτικού ελέγχου και οι έλεγχοι επιτρέπουν την ανίχνευση περισσότερων όγκων του παχέος εντέρου, του μαστού, του τραχήλου της μήτρας ή του προστάτη στα πρώιμα στάδια.
Οι ειδικοί επιμένουν ότι, ενώ η αύξηση της επίπτωσης μπορεί να είναι ανησυχητική, το θέμα δεν είναι να διαδοθούν ανησυχητικά μηνύματα , αλλά μάλλον να τοποθετηθεί το φαινόμενο στο κατάλληλο πλαίσιο. Η διάγνωση γίνεται νωρίτερα, η θεραπεία βελτιώνεται και οι άνθρωποι ζουν με την ασθένεια για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα. Η πρόκληση έγκειται στην ενίσχυση μέτρων που είναι ήδη γνωστό ότι λειτουργούν: πρωτογενής πρόληψη, μείωση των τοξινών, προώθηση υγιεινών τρόπων ζωής και συμμετοχή σε προγράμματα προληπτικού ελέγχου.
Παράγοντες κινδύνου: καπνός, αλκοόλ, παχυσαρκία και καθιστικός τρόπος ζωής
Ένα από τα πιο συχνά επαναλαμβανόμενα μηνύματα από την κοινότητα των ασθενών με καρκίνο είναι ότι ένα σημαντικό ποσοστό των όγκων θα μπορούσε να προληφθεί με τη μείωση ορισμένων παραγόντων κινδύνου. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περίπου το ένα τρίτο των θανάτων από καρκίνο συνδέονται με τροποποιήσιμες συνήθειες και εκθέσεις, όπως το κάπνισμα, η κατανάλωση αλκοόλ, οι λοιμώξεις, η έλλειψη σωματικής άσκησης και οι δίαιτες χαμηλές σε φρούτα και λαχανικά.
Στην Ισπανία, ο καπνός παραμένει μια σημαντική ανησυχία. Αν και το ποσοστό των καπνιστών έχει μειωθεί σε σύγκριση με τις προηγούμενες δεκαετίες, σχεδόν το 20% του πληθυσμού συνεχίζει να καπνίζει καθημερινά , σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του Εθνικού Ινστιτούτου Στατιστικής και του Ολοκληρωμένου Σχεδίου για την Πρόληψη και τον Έλεγχο του Καπνίσματος 2024-2027. Τα τσιγάρα ευθύνονται για περίπου το 90% των καρκίνων του πνεύμονα και συνδέονται επίσης με καρκίνους της κεφαλής και του τραχήλου, της ουροδόχου κύστης, των νεφρών, του οισοφάγου, του στομάχου, του παγκρέατος και του παχέος εντέρου, μεταξύ άλλων.
Οι ογκολόγοι προειδοποιούν επίσης για την αύξηση της χρήσης ηλεκτρονικών τσιγάρων και συσκευών ατμίσματος , ιδίως μεταξύ των νέων. Αν και συχνά θεωρούνται λιγότερο επιβλαβείς εναλλακτικές λύσεις, οι επιστημονικές εταιρείες μας υπενθυμίζουν ότι βλάπτουν επίσης το αναπνευστικό σύστημα και μπορούν να συμβάλουν στην έναρξη ή τη διατήρηση της εξάρτησης από τη νικοτίνη.
Το αλκοόλ είναι ένας άλλος σημαντικός αρνητικός παράγοντας. Δεν υπάρχει απολύτως ασφαλές επίπεδο κατανάλωσης από ογκολογικής άποψης: ακόμη και μικρές ποσότητες αυξάνουν τον κίνδυνο όγκων του οισοφάγου, του ήπατος, του παχέος εντέρου και του ορθού, του μαστού ή της στοματικής κοιλότητας . Όταν συνδυάζεται με καπνό, το αποτέλεσμα πολλαπλασιάζεται και μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης ορισμένων καρκίνων κεφαλής και τραχήλου έως και 30 φορές.
Σε αυτό προστίθεται ο ρόλος της παχυσαρκίας και του υπερβολικού βάρους , που ήδη επηρεάζουν ένα σημαντικό μέρος του ενήλικου πληθυσμού της Ισπανίας και, ιδιαίτερα ανησυχητικά, τα παιδιά και τους εφήβους. Το υπερβολικό βάρος σχετίζεται με τουλάχιστον εννέα τύπους καρκίνου (μετεμμηνοπαυσιακού μαστού, ενδομητρίου, παχέος εντέρου, νεφρού, χοληδόχου κύστης, παγκρέατος, μεταξύ άλλων) και τείνει να συμβαδίζει με τον καθιστικό τρόπο ζωής και τις δίαιτες με υψηλή περιεκτικότητα σε υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα και χαμηλή σε φρέσκα τρόφιμα.
Ραδόνιο, σωματική άσκηση και άλλοι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη
Πέρα από τους κλασικούς παράγοντες κινδύνου, υπάρχουν και άλλα, λιγότερο ορατά, στοιχεία που επηρεάζουν επίσης τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στην Ισπανία. Ένα από αυτά είναι η έκθεση σε οικιακό ραδόνιο , ένα ραδιενεργό αέριο που διαρρέει από το υπέδαφος σε σπίτια και κτίρια και θεωρείται η κύρια αιτία καρκίνου του πνεύμονα σε άτομα που δεν έχουν καπνίσει ποτέ και η δεύτερη κύρια αιτία στους καπνιστές.
Οι συγκεντρώσεις ραδονίου δεν είναι ομοιόμορφες σε ολόκληρη την Ισπανία: Η Γαλικία, η Εξτρεμαδούρα και ορισμένες περιοχές της Κοινότητας της Μαδρίτης έχουν ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα. Εκτιμάται ότι περίπου το 3,8% των θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα στην Ισπανία θα μπορούσαν να αποδοθούν σε αυτό το αέριο, ένα ποσοστό που θα μπορούσε να φτάσει το 7% στις περιοχές με την υψηλότερη έκθεση.
Από τη θετική πλευρά, η τακτική σωματική άσκηση φαίνεται να είναι ένα από τα πιο ισχυρά εργαλεία για τη μείωση του κινδύνου. Δεδομένα που συλλέχθηκαν από το SEOM δείχνουν ότι η διατήρηση συνεπούς σωματικής δραστηριότητας θα μπορούσε να μειώσει την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού, του παχέος εντέρου, της ουροδόχου κύστης, του ενδομητρίου, του οισοφάγου και του στομάχου έως και 30% , εκτός από τη μείωση του κινδύνου θανάτου από καρκίνο κατά σχεδόν 20%.
Η σωματική δραστηριότητα όχι μόνο προστατεύει από την ανάπτυξη όγκων, αλλά βελτιώνει επίσης την ανοχή στις θεραπείες για τον καρκίνο, μειώνει τις παρενέργειες και βοηθά στη διατήρηση της ποιότητας ζωής τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά τη θεραπεία. Για το λόγο αυτό, οι ειδικοί τονίζουν τη σημασία της ενσωμάτωσης της κίνησης στην καθημερινή ρουτίνα, ακόμη και με μέτρια άσκηση προσαρμοσμένη στις ανάγκες κάθε ατόμου.
Η έμφαση δίνεται επίσης σε άλλους παράγοντες όπως η ανεπαρκής διατροφή , η δυσλειτουργία της εντερικής μικροχλωρίδας και η υπερβολική χρήση αντιβιοτικών, τα οποία θα μπορούσαν να συνδέονται με την αύξηση ορισμένων όγκων, ειδικά σε νέους. Αν και πολλά απομένουν να διευκρινιστούν, τονίζεται η σημασία της διατήρησης ενός διατροφικού προτύπου παρόμοιου με τη μεσογειακή διατροφή , πλούσιου σε φρούτα, λαχανικά, όσπρια, ελαιόλαδο και ψάρια.
Αύξηση κρουσμάτων σε νεαρούς ενήλικες
Μία από τις τάσεις που ανησυχούν περισσότερο τους ειδικούς είναι η αυξανόμενη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου σε νεαρούς ενήλικες , ειδικά στην ηλικιακή ομάδα 20-39 ετών. Αν και σε απόλυτους αριθμούς τα στοιχεία παραμένουν πολύ χαμηλότερα από ό,τι στις μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες, οι τάσεις υποδηλώνουν μια αύξηση που θα μπορούσε να προμηνύσει μεγαλύτερη επικράτηση αυτών των όγκων στο μέλλον.
Το REDECAN εκτιμά ότι το 2026 περισσότεροι από 8.000 καρκίνοι θα διαγνωστούν σε νεαρούς ενήλικες στην Ισπανία , εκ των οποίων περίπου 3.400 θα αφορούν άνδρες και 4.800 γυναίκες. Σε αυτήν την ομάδα, ο καρκίνος του μαστού θα αντιπροσωπεύει περίπου το 20,5% των περιπτώσεων και ο καρκίνος του θυρεοειδούς περίπου το 13,4%, εκτός από τις αυξήσεις στους όγκους του παχέος εντέρου, του παγκρέατος, του στομάχου , των όρχεων και του ενδομητρίου.
Μεταξύ των πιθανών εξηγήσεων, οι ειδικοί επισημαίνουν έναν συνδυασμό παραγόντων: διατροφικές αλλαγές, αυξημένη παχυσαρκία, πιο καθιστικός τρόπος ζωής, έκθεση σε περιβαλλοντικές τοξίνες και εντατική χρήση αντιβιοτικών , τα οποία θα μπορούσαν να μεταβάλουν το μικροβίωμα του εντέρου και να προωθήσουν μακροχρόνιες φλεγμονώδεις διεργασίες. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να κατανοηθεί πλήρως γιατί συμβαίνει αυτό το φαινόμενο.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, τα δεδομένα δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση: μόνο το 2022, περισσότεροι από 1,2 εκατομμύρια νέοι καρκίνοι διαγνώστηκαν σε ενήλικες ηλικίας 20 έως 39 ετών παγκοσμίως, με τον καρκίνο του μαστού να πρωτοστατεί, ακολουθούμενος από τον καρκίνο του θυρεοειδούς, του τραχήλου της μήτρας και του παχέος εντέρου. Η Ισπανία, επομένως, δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτή τη διεθνή τάση.
Οι ογκολόγοι τονίζουν ότι η αύξηση των νέων δεν επηρεάζει ακόμη σημαντικά τη συνολική συχνότητα εμφάνισης, αλλά θα μπορούσε να προμηνύσει ένα μέλλον με περισσότερες διαγνώσεις σε ενήλικες μέσης ηλικίας . Ως εκ τούτου, τονίζουν τη σημασία της ενίσχυσης της πρόληψης από τα πρώιμα στάδια της ζωής και της στενής παρακολούθησης αυτών των τάσεων.
Επιβίωση: Μπορείτε να ζήσετε περισσότερο και καλύτερα με τον καρκίνο
Παράλληλα με την αύξηση των κρουσμάτων, η έκθεση επισημαίνει μια σχετικά θετική εξέλιξη: η επιβίωση των ασθενών με καρκίνο στην Ισπανία έχει διπλασιαστεί τα τελευταία 40 χρόνια . Τα δεδομένα από το REDECAN για την περίοδο 2013-2017 αντανακλούν ένα πενταετές καθαρό ποσοστό επιβίωσης 57,4% στους άνδρες και 65,2% στις γυναίκες, στοιχεία συγκρίσιμα με εκείνα άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
Αυτή η βελτίωση δεν είναι ομοιόμορφη σε όλους τους τύπους όγκων. Σε ορισμένους, οι πρόοδοι ήταν θεαματικές, ενώ σε άλλους η εξέλιξη ήταν πολύ πιο αργή. Στους άνδρες, για παράδειγμα, το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης είναι σχεδόν 94,4% για τον καρκίνο των όρχεων , 90,2% για τον καρκίνο του προστάτη και 88,1% για τον καρκίνο του θυρεοειδούς. Στο αντίθετο άκρο του φάσματος βρίσκονται όγκοι όπως ο καρκίνος του παγκρέατος (10,3%), ο καρκίνος του οισοφάγου (14,4%), ο καρκίνος του πνεύμονα (16,3%) και ο καρκίνος του ήπατος (20,3%), με τις προγνώσεις να παραμένουν πολύ δύσκολες.
Παρόμοιο μοτίβο παρατηρείται και στις γυναίκες: ο καρκίνος του θυρεοειδούς έχει ποσοστό επιβίωσης περίπου 93,9% , το δερματικό μελάνωμα περίπου 91,2% και ο καρκίνος του μαστού περίπου 86%. Ωστόσο, τα αποτελέσματα παραμένουν πολύ χαμηλά για τους καρκίνους του παγκρέατος (12,1%), του οισοφάγου (17,5%), του ήπατος (18,9%) και του πνεύμονα (23,5%).
Συνολικά, μεταξύ των περιόδων 2008–2012 και 2013–2017, η επιβίωση των ανδρών αυξήθηκε κατά 1,3 ποσοστιαίες μονάδες και η επιβίωση των γυναικών κατά 2,6 μονάδες. Μεγάλο μέρος αυτής της προόδου οφείλεται στην έγκαιρη διάγνωση και την εμφάνιση νέων θεραπειών , από στοχευμένες θεραπείες έως ανοσοθεραπεία, οι οποίες έχουν αλλάξει την πρόγνωση για διάφορους προχωρημένους όγκους.
Το μήνυμα των ογκολόγων είναι ότι ο στόχος δεν είναι πλέον μόνο η παράταση της ζωής, αλλά και η όσο το δυνατόν πιο παρόμοια ζωή με αυτήν πριν από τη διάγνωση: λιγότερη τοξικότητα, μεγαλύτερος έλεγχος των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων και περισσότερη υποστήριξη για τους επιζώντες , οι οποίοι αντιπροσωπεύουν μια ολοένα και μεγαλύτερη ομάδα με συγκεκριμένες ανάγκες.
Θνησιμότητα: Ο καρκίνος είναι πλέον η κύρια αιτία θανάτου στην Ισπανία
Παρά τις βελτιώσεις στα ποσοστά επιβίωσης, ο καρκίνος έχει γίνει η κύρια αιτία θανάτου στην Ισπανία . Στοιχεία από το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής δείχνουν ότι, το 2024, καταγράφηκαν 436.118 θάνατοι στη χώρα, εκ των οποίων οι 115.578 οφείλονταν σε όγκους, ξεπερνώντας για πρώτη φορά τις ασθένειες του κυκλοφορικού συστήματος, οι οποίες ευθύνονταν για 113.620 θανάτους.
Στους άνδρες, ο καρκίνος αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου εδώ και χρόνια: το 2024, 67.790 θάνατοι αποδόθηκαν στον καρκίνο , έναντι των καρδιαγγειακών παθήσεων (54.257) και των αναπνευστικών παθήσεων (26.760). Στις γυναίκες, οι καρδιαγγειακές παθήσεις εξακολουθούν να κυριαρχούν (59.363 θάνατοι), αλλά ο καρκίνος μειώνει το χάσμα με 47.788 θανάτους, ακολουθούμενος από τις αναπνευστικές παθήσεις (23.372).
Όσον αφορά τους τύπους όγκων που προκαλούν τις περισσότερες ζωές, το μοτίβο είναι πολύ σαφές: οι καρκίνοι του πνεύμονα, του παχέος εντέρου, του παγκρέατος, του μαστού και του προστάτη ευθύνονται για την πλειονότητα των θανάτων . Στους άνδρες, ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει η κύρια αιτία θανάτου, ακολουθούμενος από τον καρκίνο του προστάτη, του παχέος εντέρου, του παγκρέατος, του ήπατος και των χοληφόρων οδών, και της ουροδόχου κύστης. Στις γυναίκες, ο καρκίνος του πνεύμονα έχει ξεπεράσει τον καρκίνο του μαστού για πρώτη φορά ως η πιο συχνή αιτία θανάτου που σχετίζεται με τον καρκίνο, με τους καρκίνους του παχέος εντέρου και του παγκρέατος να συγκαταλέγονται επίσης στους πιο θανατηφόρους.
Μακροπρόθεσμα, οι προβλέψεις δεν είναι ενθαρρυντικές: παγκοσμίως, οι θάνατοι από καρκίνο εκτιμάται ότι θα ξεπεράσουν τα 18,3 εκατομμύρια έως το 2050. Στην Ισπανία, τα μοντέλα εκτιμούν ότι η ετήσια θνησιμότητα θα αυξηθεί από περίπου 115.000 θανάτους το 2022 σε περισσότερους από 180.000 το 2050, λόγω και πάλι της γήρανσης και της αύξησης του συνολικού αριθμού διαγνώσεων.
Παρόλα αυτά, τα ποσοστά θνησιμότητας, προσαρμοσμένα στην ηλικία, έχουν μειωθεί σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες, αντανακλώντας τον αντίκτυπο της πρόληψης, του διαγνωστικού ελέγχου και των θεραπευτικών βελτιώσεων . Ένα σαφές παράδειγμα είναι ο καρκίνος του στομάχου, του οποίου το ποσοστό θνησιμότητας έχει μειωθεί αξιοσημείωτα, σε σύγκριση με τον καρκίνο του παγκρέατος, όπου η έλλειψη σημαντικής προόδου στην ανίχνευση και τη θεραπεία διατηρεί τα στοιχεία πολύ ανησυχητικά.
Η περίπτωση του καρκίνου του πνεύμονα είναι ιδιαίτερα ενδεικτική: στους άνδρες, η θνησιμότητα έχει μειωθεί χάρη στη μείωση του καπνίσματος , ενώ στις γυναίκες έχει αυξηθεί λόγω της μεταγενέστερης ενσωμάτωσης της συνήθειας του καπνίσματος, κάτι που πλέον αντικατοπτρίζεται στην αύξηση των διαγνώσεων και των θανάτων.
Σε αυτό το πλαίσιο, η πρόβλεψη για περίπου 300.000 κρούσματα καρκίνου ετησίως στην Ισπανία, με σταθερή αύξηση μέχρι τα μέσα του αιώνα, σκιαγραφεί μια απαιτητική, αλλά όχι απαραίτητα απελπιστική, εικόνα. Η πρόκληση έγκειται στην ενίσχυση της πρόληψης και των υγιεινών τρόπων ζωής, στην προώθηση προγραμμάτων έγκαιρης ανίχνευσης και στη διασφάλιση της πρόσβασης σε θεραπευτική καινοτομία, δίνοντας παράλληλα ολοένα και μεγαλύτερη προτεραιότητα στην ποιότητα ζωής όσων ζουν με την ασθένεια, σε μια χώρα όπου ο καρκίνος θα συνεχίσει να αποτελεί σημαντικό πρόβλημα, αλλά τα ποσοστά επιβίωσης βελτιώνονται συνεχώς.
